Hoewel de vallei en de Do Minho streek een beperkt gebied beslaan, is er toch sprake van een rijk cultuur leven. Buiten de aanwezigheid van vele originele en gerestaureerde kerken en andere interessante gebouwen, zijn de landelijke plaatsjes een stap terug in de tijd.

Door de relatieve ontoegankelijkheid van het gebied in de vroegere jaren is het hier en daar alsof de tijd heeft stil gestaan en vindt men op de meest vreemde plaatsen restanten van romeinse bruggen, wegen en gebouwen, maar ook nog volledig in tact en in gebruik zijnde bruggen.

Overal kom je nog Portugese boeren en boerinnen tegen die hun vee 'uit laten'. Soms een kudde geiten of enkele koeien.

Zoals elk land heeft ook Noord-Portugal zijn eigen cultuur. De jarenlange onderdrukking door de Spanjaarden maakten de noodzaak tot het behoud van het eigen culturele erfgoed van achtergesteld belang.

Pas door het toetreden van Portugal tot de EU is het behoud van cultureel erfgoed een belangrijk punt geworden. Met behulp van de hieruit voortgekomen fondsen zijn er ongelooflijk veel projecten gestart en afgerond ter behoud van de oude Portugese cultuur.

Vele stadskernen en kleine dorpen zijn teruggebracht in de originele stijl van de Portugese bouwkunst. Vele (snel)wegen zijn aagelegd.

Een mooi voorbeeld daarvan is onder andere de totale renovatie van het havenkwartier van Porto. Hierbij zijn alle woningen op en om het plein totaal gerenoveerd.

Uniek aan dit project is dat de oorspronkelijke bewoners na de renovatie weer in hun woningen zijn teruggekeerd. Dit heeft de sfeer in deze gerenoveerde wijk positief beinvloed.

De wijk is charmant en ademt, ondanks de aanwezigheid van de vele terrassen en de toeristenwinkels, een klassieke rust uit. Met zijn vele kruipdoor- en sluipdoor steegjes en trappetjes is het een oneindig doolhof geworden met verassende doorkijkjes en uitzichtpunten.